SKOMOROCHY (hecarze, kuglarze) - ruscy aktorzy średniowieczni będący równocześnie śpiewakami, tancerzami, muzykantami i autorami większości wykonywanych przez siebie utworów słownych lub muzycznych. Zjawisko hecarstwa, powstałe nie później niż w XI w. (freski w soborze św. Zofii w Kijowie), osiągnęło swój szczyt w XV-XVII w., a ugasło w XVIII w., przekazując pewne swoje tradycje
i cechy takim formom występów, jak "rajok" czy "bałagan" (buda jarmarczna).
Repertuar s. obejmował żartobliwe pieśni, scenki dramatyczne, satyrę społeczną, "głumy" (szyderstwa), wykonywane w maskach i w fantazyjnych szatach, przy akompaniamencie domry, wołynki, bębna. Występując na ulicach, placach, rynkach s. kontaktowali się bezpośrednio z widzami, wciągając ich stopniowo w zabawę. Głównym bohaterem przedstawienia s. był wesoły, roztropny i sprytny chłop udający często komicznego prostaka. W XVI-XVII w. s. łączyli się w "watahy" liczące niekiedy 70-100 osób. S. byli często prześladowani zarówno przez Cerkiew Prawosławną, jak i władze świeckie. W 1648 i 1657 wydano ukazy zabraniające występowania s.; mimo to brali oni czasem udział w różnego rodzaju świętach ludowych. F.N.
